Archive | March, 2013

Goed’gezin’d thuis

31 Mar

Eindelijk, we zijn van ze af!

Iedereen is naar zijn gastgezin vertrokken en we kunnen alleen maar hopen dat ze het goed stellen : )

Vanochtend lekker ontbeten in het hotel mét gesmolten paashaasjes van Sofie. Zag eruit als st*** maar smaakte toch een beetje naar Pasen in België.

image

Na het ontbijt moesten we wachtten we tot de regenbui voorbij was om te starten met de rondleidingen door Nueva Guinea. Ja, jullie moeten niet klagen dat het zo koud is in België, het heeft hier de hele dag geregend en het was veel te warm om een regenjas aan te trekken. Verschrikkelijk!

Het bleef maar duren dus dan toch maar vertrokken, in 3 groepjes met telkens 2 nica-gidsen. Langs kerken, vreemde fruitsoortbomen, kleine en grote huizen, putten en stenen in en op de weg en hier en daar nog een school, sportveld of supermarkt. Op korte tijd heeft iedereen zich een goed beeld kunnen vormen van de stad.

Na de wandeling ontmoetten we elkaar terug in Parque Vivero, het kloppend hart van de stedenband. Een nicarguaans buffet kon iedereen bekoren en er werd hier en daar al wat nerveus geschuifeld op de stoelen want ook enkele gastgezinnen schoven mee aan tafel. Spannend hoor!

Na het eten werd er uitgebreid tijd gemaakt voor het uitwisselen van cultureel erfgoed. Onder leiding van Astrid dansten we enkele traditionele volksdansen en nadien presenteerden de nica’s ons volksliederen en typische dansen met bijhorende klederdracht. Prachtig!
image

Wij deden er nog een klein schepje bovenop en brachten een zelfgemaakte dans, onder leiding van dansinstructrice Jill, op de toon van Katy Perry’s liedje Firework.
image

Na al dat zingen en dansen was meer dan de helft van de families nog steeds niet komen opdagen (typisch Nicaraguaans..). Om de tijd te doden begonnen we dan maar op eigen initiatief spelletjes te spelen met de Nicaraguaanse jongeren. Het beste spaans werd bovengehaald om het intussen alom bekende spelletje Ninja uit te leggen. Wonder boven wonder begreep iedereen het!
Ook de nica’s leerden ons het spelletje Espejo (spiegel) en Cebollita (ajuintje). Dat laatste bleek heel hevig te zijn met getrek en gesleur en veel geschreeuw. Dat schept een band!
image

image

Intussen waren alle gastgezinnen toegekomen en was het tijd voor de kennismaking.
– “sofie, zeg eens dat ze wat trager moet spreken want we verstaan er niks van!” (Wout en Lennerth)
– “ik snap het niet, is dat nu de mama of de dochter?” (Astrid en Astrid)
– “kijk, dat is ons zusje!” (Jill en Stephanie over hun 7-jarig ‘zusje’)

Ik moet eerlijk zeggen, ik had nooit gedacht dat dit zo vlot en positief zou verlopen. Allemaal lachende gezichten en zorgzame families. Jullie hoeven echt niet ongerust te zijn, er gaat ongelofelijk goed voor hen gezorgd worden.

Dadelijk ga ik (sofie) met Hilde en Thomas een kort bezoekje brengen aan iedereen om te kijken hoe ze het na 3uur stellen. Spannend!

Morgen maken we een stevige wandeling in Los Angeles, een deelgemeente van Nueva Guinea. Later meer daarover, nu genieten van de rust ; )

Groetjes!

Advertisements

Aangekomen in Nueva Guinea!

31 Mar

image

Buenas noches!

We hebben net onze buikjes rond gegeten met een lekkere maaltijd in hotel Nueva Guinea. Omstreeks 18u hier toegekomen en hartelijk ontvangen door een groep jongeren en bestuursleden van de stedenband. Vannacht slapen we nog even in een hotel alvorens iedereen morgen naar een gastgezin vertrekt (spannend!).

Vandaag zo’n 280km met de bus afgelegd, wat ongeveer zo’n 5 uur duurde. Onderweg even halt gehouden in Santo Tomás, de stad waar Mol al 25 jaar een stedenband mee heeft. Ondanks dat het vandaag (de hele week eigenlijk) een feestdag is waren er toch 3 jongeren bereid om ons te ontvangen en rond te leiden in de stad. We kregen een uitgebreide uitleg over de activiteiten van de jongeren binnen de stedenbandwerking, gaande van warme maaltijden en schoolmateriaal voorzien voor arme kinderen tot ecologische toiletten installeren en onderhouden. Waar ze de tijd en het engagement blijven halen voor zoveel activiteiten was voor ieder van ons een raadsel. Een stedenband brengt wat teweeg…

Nadien maakten we een wandeling door het stadscentrum en hielden we halt aan een ijssalon. Of dat wel zo een goed idee was zullen we vannacht en morgen wel merken ; )

Rond 16u zetten we de reis richting Nueva Guinea voort en de rest staat hierboven..

Op dit moment zitten we allemaal in een grote kring te reflecteren over de voorbije dag. Sofie (Flach) vindt het jammer dat de busrit zo lang duurde en Anne was heel erg onder de indruk van de landschappen die ze vandaag zag voorbijkomen. Astrid (Lacroix) daarentegen zegt heel erg blij te zijn hier nu in Nueva Guinea te zijn en andere Astrid vindt het fijn dat ze al veel gelachen heeft. Interessant!

Ik sluit hier nu af, wij vertellen intussen nog wat verder..

Slaapwel!

image

Image

Een dag van contrasten

30 Mar

20130330-065647.jpg

Goeiemorgen, middag, wat het ook mag zijn bij jullie!

Hier 7u s’ochtends en iedereen is wat minder vroeg wakker dan gisteren precies. We waren dan ook heel erg moe van de drukke dag gisteren.
Smorgens zijn we naar natuurreservaat Mombacho gegaan en er een wandeling gemaakt rond een vulkaankrater (inactief sinds 20.000 jaar). Ongeziene uitzichten, ontelbaar veel planten en beestjes. We waanden ons af en toe in een tropische jungle! We genoten er ook van een heerlijke verse lokale koffie en een lekkere maaltijd met kip en rijst (wat had je gedacht) en een zalig bord vers fruit. In een grote camion reden we op en af de vulkaan (we hebben niet alles gewandeld natuurlijk) en dat was op zich al een heel avontuur. Hobbeldebobbel en af en toe veel ooeeehhh’s en aaaaaahhh’s omdat het toch wel een pittig ritje naar boven en nadien weer naar beneden was.

Namiddag trokken we terug richting Managua en stopten we ondertussen aan de mirador van santa katarina. Een prachtig kratermeer met een gezellig stadje eraan waar er volop goede vrijdag werd gevierd.
Tot slot hielden we halt aan de kathedraal van Managua. Niet te missen tijdens de Heilige week! Een heel indrukwekkende en confronterende belevenis. Het moeilijkst was om de kleine kindjes en ook heel wat volwassenen rond de kerk te zien bedelen. Iedereen werd er wat ongemakkelijk van. Wat doen we hier nu mee? Iets geven of niet? We zijn er nog altijd niet uit..

Binnen in de kathedraal werd er gebeden en gevierd. We voelden ons heel welkom en overweldigd door die enorme constructie en al die gelovige mensen erin. De moeite!

We werden buiten begeleid door een doofstomme man die ons absoluut wou wegwijzen en gidsen door Managua. We begrepen er niets van maar we lieten hem maar doen op onze weg naar het metrocentro (een groot winkelcentrum, op z’n Amerikaans, vlakbij de kathedraal). Onderweg bracht hij ons aan het lachen maar tegelijk voelden we dat dit een schrijnende situatie was en weer werden we er ongemakkelijk van.
Nog meer toen we het winkelcentrum binnengingen maar onze Nicaraguaanse gids niet mee naar binnen mocht. Discriminatie vonden velen.. Anderen waren toch wat opgelucht dat hij ons niet meer volgde..

In het winkelcentrum aten we uitzonderlijk eens geen rijst met bonen maar pizza en hamburgers. Nu het nog kan konden we dit wel even door de vingers zien : )

Doodmoe maar voldaan kropen we rond 22u ons bed in. En voor zo ver ik hoor liggen de meesten daar nu nog steeds in. Tijd om iedereen te gaan wekken!

Vandaag gaan we naar Nueva Guinea, onze verblijfplaats voor de komende week. Ondertussen houden we halt in Santo Tomas, de stedenbandpartner van de stad Mol. Benieuwd wat ze ons daar gaan laten zien!

Goeiemorgen allemaal en tot de volgende!

Ps: mama van Lennerth: Lennerth gaat geen kaartje kunnen sturen!

Goeiemorgen!

29 Mar

6 u in de mañana hier en al veel leven in de brouwerij hier! Ookal hebben we pas om 8u afgesproken, iedereen wordt hier stillaan wakker want straathonden zijn al een uur aan het blaffen, hanen aan het kraaien en vogels aan het kwetteren. Er is ook al een fanfare het hotel gepasseerd, dat was toch wel het vreemdste voorval op dit vroege uur..

Gisteren werden we rond kwart over 8 opgewacht door Mauricio en zijn zoon. Mauricio is de stedenbandverantwoordelijke in Nueva Guinea en heeft alle praktische regelingen voor de uitwisseling in orde gebracht. Zo hebben we gedurende 2 weken onze eigen nicaraguaanse bus ter beschikking om rond te toeren. Denk aan een felgekleurde amerikaanse bus met flikkerende neonlichtjes.

Even tussendoor: astrid en astrid lopen op dit ogenblik schreeuwend hun kamer uit en maken heel het hotel wakker. Er is een kat hun kamer binnengelopen : ) als ze daar al om schreeuwen…

Ook Lennerth heeft net een kakkerlak ontdekt op zn kamer en komt vragen wat hij ermee moet doen : ) tja Lennerth… ik weet het ook niet!

Soit, gisterenavond dus goed toegekomen hier en onze ogen goed de kost gegeven op weg naar het hotel. Vandaag bij daglicht zal alles waarschijnlijk nóg meer indruk maken.

We trekken vandaag naar natuurreservaat Mombacho, een vulkaan met daarrond unieke fauna en flora. We krijgen er een begeleide wandeling van zo’n 2 uur en namiddag gaan we in Managua enkele toeristische highlights bekijken zoals de kathedraal, het presedentieel paleis, etc..

Hier ga ik afsluiten, ik hoor hier nog meer mensen wakker worden en kreten slaken owv verloren gelopen katten en kakkerlakken. Aah, Nicaragua! : )

Beneden nog een tekstje dat we gisteren schreven in de luchthaven van Atlanta.

image

Hello folks,

We zijn momenteel in Atlanta aan het wachten op onze aansluiting naar Managua. Tot nog toe is de reis zeer vlot verlopen en werden we in het vliegtuig verwend met een persoonlijk on demand

entertainment systeem! Na een snelle hap (voor de meesten een burger uiteraard) in de terminal zijn we klaar voor het vervolg van de reis. Het temperatuurverschil is nu al opvallend, benieuwd hoe beklemmend de warmte zal zijn als we straks uit het vliegtuig stappen… het energiepeil zit nog goed, maar wanneer we vanavond rond half tien-tien uur lokale tijd aankomen, zullen we bijna 24u wakker zijn en zullen de bedjes een welkom zicht zijn!
Tot binnenkort voor een volgende update!

De Nicaraguaantjes Hello folks,

We zijn momenteel in Atlanta aan het wachten op onze aansluiting naar Managua. Tot nog toe is de reis zeer vlot verlopen en werden we in het vliegtuig verwend met een persoonlijk on demand entertainment systeem! Na een snelle hap (voor de meesten een burger uiteraard) in de terminal zijn we klaar voor het vervolg van de reis. Het temperatuurverschil is nu al opvallend, benieuwd hoe beklemmend de warmte zal zijn als we straks uit het vliegtuig stappen… het energiepeil zit nog goed, maar wanneer we vanavond rond half tien-tien uur lokale tijd aankomen, zullen we bijna 24u wakker zijn en zullen de bedjes een welkom zicht zijn!
Tot binnenkort voor een volgende update!

De Nicaraguaantjes

Veilig aangekomen!

29 Mar

…maar veel te moe nu voor een lang verhaal! Lo siento, het spijt me : )

Wij gaan nu slapen!

Hasta mañana!

Het (voor)laatste avondmaal

27 Mar

Voor wie dacht dat we in de laatste aanloop naar de inleefreis alleen maar bezig zouden zijn met inpakken, gestresseerd rondlopen, afscheid nemen en gestresseerd rondlopen hebben we dinsdagavond het tegendeel bewezen.  Eerst zijn we met z’n allen aan het dansen geslagen, daarna zijn we rustig een hapje gaan eten. ‘t was leuk en lekker!

In Nueva Guinea zullen we onze gastheren en dames trakteren op een echte flashmob op de tonen van een geweldige hit die al de hele tijd door mijn hoofd spookt, maar waarvan ik de titel vergeten ben.  Een geweldig dansje is dan natuurlijk onontbeerlijk en dus moest er geoefend worden.  De immer uitbundige Jill transformeerde voor de gelegenheid in een strenge danslerares die de hele groep gedisciplineerd door een hele reeks armzwengels en heupshakerij loodste.  Klein sfeerbeeld; bij aanvang: ‘Wie wil er niet dansen?’ – paar aarzelende vingers – ‘Ge zult toch moeten!’  Ritmisch ging het hier en daar mis, maar we kunnen de mensen altijd wijsmaken dat we ‘in canon’ dansen. 

Daarna bracht Astrid ons weer in verbinding met onze aloude Vlaamsche roots en bood een mooi stukje volksdans aan.  Promiscuïteit alom, want we moesten voortdurend wisselen van partner.  Dat vereist dan ook de nodige organisatie, maar na enkele oefenpogingen waarbij regelmatig iemand moederziel alleen kwam te staan had iedereen het systeem toch door.  De gracieuze bewegingen zullen, althans in mijn geval, voor een latere fase zijn.

En van al dat dansen krijgt een mens honger!  We schoven aan in de Sud et Sol voor een verzameling heerlijke tapas.  Een niet aflatende stroom van kleine porties eten kwam uit de keuken op ons af; lookbroodjes, mosselen, Mergueze-worstjes, gehaktballetjes, calamares, tonijnsla, Chorizo, enz;  Het was in ieder geval meer gevarieerd dan rijst met bonen en kon dus zeker tellen als voorlaatste avondmaal voor we ons in het avontuur storten.

Met een goedgevulde buik en onze dansmoves in de aanslag rest ons nu enkel nog; inpakken en wegwezen!

Nog 3 keer slapen …

25 Mar

… en we laten het ijskoude België achter ons voor 2 weken Nicaragua (32°C!). Je kan onze activiteiten lezen op de pagina “Programma” en ook via facebook (Intercambioso – pagina) zullen we het thuisfront op de hoogte houden.

Wie ons wil uitwuiven kan dat doen op donderdagochtend om 6u aan de jeugddienst/stationsplein in Sint-Truiden. Wie ons bij aankomst wil verwelkomen kan dat op dezelfde plek op vrijdag 12 april, omstreeks 11-12u.

Hasta pronto!