“Box”

27 Jun

DSC01256

DSC01262

Meegaan naar Nicaragua is een van de beste beslissingen die ik ooit al gemaakt heb.  Ik weet nog toen we voor het eerst op school te horen kregen over de inleefreis.  Op een of andere manier sprak het mij meteen aan en wist ik ergens: dit is mijn kans om mijn grenzen te verleggen! Ik twijfelde wel eerst tussen de drie dagen Parijs met mijn vrienden en de twee weken Nicaragua met een groep vreemde mensen, maar achteraf bekeken, heb ik duidelijk de juiste beslissing gemaakt!

Nicaragua heeft een grote indruk op mij nagelaten.  Om te beginnen sprak de mentaliteit van de mensen me heel erg aan.  Als je op straat nog maar knikte naar een wildvreemde, kreeg je onmiddellijk een glimlach, gevolgd door een “Buenas!”.  Ook het eten vond ik beter meevallen dan verwacht.  Ik dacht eerst dat ze mij daar 14 dagen lang bruine-bonen-prut gingen serveren, die ik nooit doorgeslikt ging krijgen…  Hier had ik me dus volledig in vergist! Het eten, vooral het fruit, viel zó goed mee, dat ik het zelfs na onze terugkomst in België verschrikkelijk begon te missen.  Ik had me op voorhand ook voorgenomen me open te stellen voor deze nieuwe dingen en me aan te passen aan hun manier van leven.  Dit bleek echter totaal geen marteling, maar eerder een mooie ervaring. Je doet immers niet altijd je behoefte boven een groot gat waar je de cucarachas (kakkerlakken) kan zien kruipen over de……

Er waren natuurlijk ook momenten waarop ik me minder geamuseerd heb.  Zo was er bijvoorbeeld het gastgezin waar ik en Wout ons op het begin iets minder thuis voelden dan gehoopt.  Aangezien we de pa nooit te zien kregen en er steeds nieuwe mensen rondliepen in huis, dachten we eerst dat we terechtgekomen waren bij de plaatselijke ‘Godfather’.  Dit alles bleek later veel beter mee te vallen dan verwacht.  Aan tafel konden we soms zelfs eens goed lachen met onze gastzus Anyerrika (‘de protput’).  Vooral de momenten waarop we haar Nederlandse woorden probeerden aan te leren, waren duizend cordoba waard.  Zo had ze het bijvoorbeeld moeilijk om de naam ‘Wout’ uit te spreken, en kwamen we niet verder dan ‘Box’…

DSC01489

Waar ik ook heel blij van ben, is dat ik tijdens deze reis nieuwe mensen heb leren kennen die ik anders nooit ontmoet zou hebben.  Ik heb hier veel nieuwe vrienden gemaakt en deze mensen leren kennen zoals ze echt zijn.  Zo heb ik bijvoorbeeld ook  Cristina ontmoet. Ik kende haar hiervoor totaal niet, maar de lange voorbereiding en de prachtige reis naar dit mooie land heeft ons allen de kans gegeven om mekaar zo goed te leren kennen en zo dicht bij nieuwe personen te komen, dat we uiteindelijk vrienden gemaakt hebben en mensen hebben leren kennen, die we waarschijnlijk niet snel zullen vergeten.

Nicaragua heeft zoveel indruk op mij gemaakt dat het voor mij een belangrijk hoofdstuk in mijn leven is dat ik voor altijd in mijn hart zal dragen.
Nicaragua is warm, letterlijk en figuurlijk…

Lennerth

DSC01661[1]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: