Emma’s kijk op Nicaragua

31 Jul

Zou ik gaan? Zou ik niet gaan? Het heeft lang geduurd voordat ik 100 % zeker was. Maar toen ik het zeker wist, ben ik er helemaal voor gegaan. Daar heb ik geen seconde spijt van gehad en ik zou het zo weer opnieuw doen! We hadden er al een heel jaar naartoe geleefd en toen het eindelijk zo ver was, was het moeilijk te geloven dat we er écht waren. De eerste beproeving voor mij was toch wel het eten. Daar had ik lichtjes schrik voor maar dat bleek helemaal niet nodig! Twee momenten dat ik het eten niet echt zag zitten: één keer een bord met ‘prut’ waarvan je nooit zou kunnen raden van wat dat gemaakt was en één keer kippensoep, met alles erin van de kip wat je je maar kan indenken. Daarbovenop hadden we nog zelf gezien hoe dat de kip geslacht werd! Smakelijk dus…

IMG_1787

Dit was twee keer in het gastgezin, mijn tweede familie die ik voor altijd in mijn hart zal dragen. Ik had echt nooit gedacht dat ik er zo’n band mee zou opbouwen hoewel het klikte vanaf de eerste moment. De eerste avond dansten we al limbo in de huiskamer alsof we nooit anders gedaan hadden. We hadden daar een broer en zus die heel hard hun best deden om zoveel mogelijk verstaanbaar te maken voor ons. Er ontstonden natuurlijk ook veel grappige misverstanden. Hoewel drie uur Spaanse les, elke week opnieuw, best wel veel leek, kenden we echt nog maar de basis die echt niet genoeg was voor een deftig gesprek. Heel veel woorden hebben we toch wel van daar geleerd. Dus de taal, waarvan ik dacht dat het een probleem zou worden, ging elke dag vlotter en vlotter ( wat je vlot kan noemen in het Spaans natuurlijk). Toen de dag was aangebroken van het afscheid met het gastgezin vloeiden er toch wel wat traantjes, en niet alleen bij mij.

IMG_1849

Ik heb veel geleerd van deze reis en ben, naar mijn gevoel, gelukkiger teruggekomen. Die mensen hebben minder dan wij en toch heb ik het gevoel dat ze veel gelukkiger zijn. Alles gebeurt daar zonder haast en het begrip ‘onder druk staan’ kennen zij niet. Ik ben heel blij dat ik kennis heb mogen maken met zo’n prachtig land en haar mooie taal, natuur en cultuur. Ik zou nog uren kunnen doorgaan over deze prachtervaring maar om af te sluiten wil ik de mensen graag bedanken met wie ik dit samen beleefd heb want samen met jullie was dit iets om nooit te vergeten!

IMG_1912

 

Emma Velaers

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: